ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ;;;;;

Χ: Που είσαι; Που χάθηκες τόσες μέρες; Αυτό ήταν; Που είναι τα κείμενα που υποσχέθηκες; Που είναι οι αράδες να ξεχειλίζουν τις αναρτήσεις του μπλόγκ; Ένα κεφτεδάκι, ένα ταξίδι, ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο, μια ζυγαριά και μία μασαμπούκα; Αυτά μόνο έχουμε να γράψουμε; Μέχρι εδώ ήταν η έμπνευση μας; Τόσα νησιά γυρίσαμε, τόσα ταξίδια κάναμε, τόσα πιτόγυρα μασαμπουκώσαμε, τόσες μπουκάλες κρασοκατεβάσαμε, τόσα ξενύχτια ζήσαμε, τόσες μπουζουκερί επισκεφθήκαμε, για τόσες φωτογραφίες στολιστήκαμε και στηθήκαμε, τόσο μεικάπ σοβατιστήκαμε, τόσα...τόσα...και άλλα τόσα!!! και ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗΗΗΗ ;;;;

Σ: μην τάξεις σε μωρό και ... σε ξαδέρφη!!! πότε υποσχέθηκα εγώ μαρή κείμενα; Αααα, πεθερά δεν είχαμε και πεθερά βάλαμε στο blog μας!!! Ας τα ξεκαθαρίσουμε τα πράματα λοιπόν!!! mayday mayday ... δεν τίθεται θέμα έμπνευσης! Μάλλον θέμα συνωστισμού θα έλεγα!!! έχουν πέσει οι αναμνήσεις μασαμπουκώματος πάνω στο σοβάτισμα και επικρατεί ένας αχταρμάς στη σκέψη!!! Και είναι και αυτή η καθημερινότητα βρε παιδί μου που σου τρώει τον χρόνο! Ακριβώς αυτό!(μα τι ωραία που είναι να συμφωνείς με τον εαυτό σου!) Κάθεσαι να σκεφτείς, να θυμηθείς (αυθόρμητα πάντα!!!) και τσουπ χτυπάει ένα τηλέφωνο, μυρίζει η πίτα στον φούρνο, θυμάσαι τα ρούχα στο στεγνωτήριο, που να βάλεις το μασαμπούκωμα, για πες; Όχι, πες! Όοοχι, πες!!! (αυτός ο ιδιωματισμός πολύ με αρέσει!!!) Πες, λέμε, καλέ!!!

Χ: Μου τα γυρνάς τώρα! Φυσικά και έταξες και μάλιστα πολλά. Αλλά μόνο στους τίτλους έμεινες. Αράδιασες καμιά 15αριά τίτλους/αναμνήσεις και μετά τίποτα. Εκτός από αναμνήσεις έχουμε και παρόν. Εσύ το είπες και αυτό. Άντε...μεταξύ πίτας, τηλεφώνου και στεγνωτηρίου πιάσε την πένα (τον κέρσορα εννοώ) και ας ζωγραφίσουμε..... 

Σ: ... όπως θα έλεγε και η Ζουμπουλία (μαυρισμένη Παραπεντικιά!), τι να κάνω; τον κέρσορα να πιάσω;, το φύλλο να ανοίξω;, το τηλέφωνο να σηκώσω;, στο στεγνωτήριο να πάω; ... έχω θέματα (Σπύρο μου) ξαδέλφη!, πολλά θέματα!!! "tv Σειρές" !!! τι θυμήθηκα τώρα; σε άλλη ανάρτηση όμως γιατί έεεεεχω να γράψω πολλά!!!

Χ: Ωχ !