Πολύ κλάααμα !

Χ: Σήμερα το πρωί μόλις ξύπνησα άνοιξα την τηλεόραση και έπεσα τελείως τυχαία σε μία ρουμάνικη ταινία. Μη ρωτήσεις πως και τι...δεν έχει ξαναγίνει αυτό. Εκτός από αμερικανιές και γαλλικές ταινίες (οι ελληνικές δε αναφέρονται καν διότι είναι πρώτες στη λίστα), οι ταινίες άλλης εθνικότητας που έχω δει είναι μετρημένες.

Ρουμάνικη λοιπόοοον!

Πατάω τις πληροφορίες για να δω τι ακριβώς είναι και είναι δράμα ...φυσικά. Και έπεσα στα  τελευταία 5  λεπτά της ταινίας.  Πέντε λεπτά ήταν αρκετά ώστε πρωί πρωί να πλαντάξω στο κλάμα. Μα είναι δυνατόν πρωί πρωί ;;;;;;; Κλάμα και μάλιστα από ρουμάνικη ταινία;;; Ευτυχώς κοιμόταν ο καλός μου διότι θα έτρωγα ΤΟ δούλεμα και ας είναι και άρρωστος ο καημενος με πυρετό.

Στα 5 λεπτά καταλαβαίνω ότι μία ευκατάσττη κυρία προσπαθεί να υποστηρίξει τον γιο της που σε τροχαίο σκότωσε κάποιο παιδί. Την βλέπουμε να επισκέπτεται την οικογένεια του παιδιού και να ζητάει να παραστεί στην κηδεία και οι γονείς συντετριμμένοι αλλά ήρεμοι να της απαντούν ότι θα είναι μόνο για οικογένεια. Τους προσέφερε και χρήματα για το μέλλον του άλλου τους παιδιού οι οποίοι δεν ήθελαν να τα πάρουν. Φεύγοντας ο πατέρας την ξεπροβοδίζει και βλέπουμε τον γιο της που προκάλεσε το ατύχημα με κατεβασμένο το κεφάλι και φανερά συγκλοισμένος να πλησιάζει τον πατέρα. Σκηνή που παρακολουθούμε από το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου (γιατί έχει και φοβερές σκηνοθετικές τεχνικές εκτός των άλλων). Ο νεαρός δε μιλάει...ο πατέρας τον κοιτάει αλλά δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Απλώνει διστακτικά το χέρι ο νεαρός αλλά το τραβάει πάλι γιατί δεν ξέρει αν ο πατέρας θα θελήσει να απλώσει το δικό του. Ετσι όπως απλώνει το χέρι 2-3 φορές, ο πατέρας κάνει και εκείνος την κίνηση και τα 2 χέρια μόλις που αγγίζονται. Τι με θες εμένα. Και νααα τα δάκρυα!!! Πέντε λεπτά ταινίας ηταν αρκετά για να με αναστατώσουν.   

Σ: Και εγώ αυτό λέω "τι σε θέλω εσένα" αλλά ποιος μ΄ακούει!!! Αυτό με το κλάμα πάντως το΄χεις! Όχι, δεν είσαι μελό αλλά εκεί, τυραννιέσαι βρε παιδί μου, να το δεις το δράμα! αφού το ξέρεις ότι θα κλάψεις γιατί το κάνεις; το μόνο που σου αναγνωρίζω είναι ότι από την εβδομαδιαία επανάληψη (βλ. Πάμε πακέτο!) καθαρίζει το ματάκι και μια χαρά ορασούλα έχεις!!! 
Τώρα για το σημερινό ... !!! Όσα λόγια και να κρύβει ένα "no comment" σ΄αυτή την περίπτωση δεν είναι αρκετό! Εντάξει, είπαμε, είσαι Ελληνίδα ‘μετανάστρια‘ σε 2 χώρες (καυτό θέμα επόμενης ανάρτησης), οι οποίες, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι το Βέλγιο και η Ελβετία, και στις οποίες ομιλούν τη γαλλική! (Επειδή, ψάχνω μία λογική εξήγηση τα αναλύω!) Εσύ, με ποιά λογική στάθηκες στο ατέρμονο καναλοψάξιμο που κάνεις στη ρουμανική; Ήτο η σκηνοθετική επιδεξιότητα και τεχνική που σε σκάλωσε; Ή οι αισθητήρες όρασης σου μυρίστηκαν καθαρισμό και έπεσε σύρμα στον εγκέφαλο; Ξαδέλφη, δεν έχω άλλες λογικές εξηγήσεις να δώσω!!! Το μόνο που χαίρομαι είναι που κοιμόταν ο ταλαίπωρος ο άρρωστος και δεν ήταν ουικέντ που είμαι εκεί! Γιατί αλλιώς θα ήταν καθαρή πράξη ώθησης στην οινοποσία και χωρίς μπούκα!!!

οίνος ευφραίνει ... το σόι !!!

Σ: ... δε θέλω να φανώ ιερόσυλη! αλλά ούτε και αχάριστη! αλλά αυτή τη σχέση που έχετε με το κρασί δεν την καταλαβαίνω ...

Χ: Πρόσεξε τι θα πεις διότι είσαι και εσύ συνεργός στο έγκλημα

Σ: εγώ? εγώ απλά ήμουν μία αποτυχημένη έκδοση πειραματόζωου αφού ενώ δεν καταλάβαινα γρι από κρασί, εσείς συνεχίζατε να με ποτίζετε και να ρωτάτε τη γνώμη μου!!! όταν η άλλη σου λέει ότι της αρέσει η Μαυροδάφνη και το Λημνιό, τι μπαίνεις στον κόπο και ρωτάς? γιατί το κάνεις αυτό? ε? Και να οι ποικιλίες, και να οι περιοχές και να και οι χρονιές! ... "και να τα μακαρόνια, και να τα ρύζια, και να οι μανέστρες, και να ο πελτές " ! ουπς, από άλλη ταινία είναι αυτό !!! 2 ποικιλίες υπάρχουν για μένα, το στυφό που πίνεται δύσκολα και το στυφό που πίνεται!!! ενώ για εσάαας ....

Χ: Εσύ μας μπούκωνες και εμείς σε ποτίζαμε. Έτσι πάει. Στο φαγοπότι όλοι βάζουν και από κάτι! Δε σου άρεσε αλλά το τιμούσες δεόντως. Δε θυμάμαι να αρνήθηκες ανεφοδιασμό οινοποτηρίου. Θα μου πεις .... πάνω στις "σοβαρές" συζητήσεις που είχαμε σε εκείνα τα μίτιγκ στην κόκκινη κουζίνα πως να αρνηθεί κανείς ένα και δύο και τρία και τέσσερα ...! Νομίζω θα σταματήσω εδώ και δεν θα προσθέσω κάτι άλλο σχετικά με το θέμα διότι υπάρχει κίνδυνος παρεξήγησης !!!

Σ: Ααααα, καλή είσαι του λόγου σου! "υπάρχει κίνδυνος παρεξήγησης", "υπάρχει κίνδυνος παρεξήγησης" !!!, πετάς τη μπάλα και ποιος θα τρέξει να τη μαζέψει? !!! Αλλά, ρε συ, ναι, μπουκωνόμασταν και ζητούσε κάτι υγρό για να κατέβει η μπούκα!!! Νερό στο τραπέζι δε θυμάμαι πάντως να κυκλοφορούσε!!! Και, όταν μιλάς, μιλάς, μιλάς ή ... ακούς, ακούς, ακούς, (χωρίς να βγάζεις άκρη, συνήθως!) ε, αδειάζει εύκολα το ρημαδοπότηρο!!! Και βγάζαμε και το καλό σερβίτσιο θυμάμαι!!! Αλλά πρέπει να το παραδεχτώ ξαδέλφη, σας θαυμάζω! και εσάς και, μεταξύ άλλων, και τον φίλο μας τον Νίκο, που γνωρίζετε από κρασί!!! έλεγε ο Πάνος μία προέλευση και εσύ είχες άποψη (κύλισε ο τέντζερης ...!). Όμως αν το καλοσκεφτείς, μερικές φορές κάποια πράγματα - στην προκειμένη το κρασί - είναι κρίμα να τα χαίρονται όσοι δεν τα εκτιμούν! Εγώ απλά έπινα ένα κρασί ευχάριστα εξαιτίας της παρέας!!! (και της μπούκας, μην ξεχνιόμαστε!) Αλλά και από την άλλη, τι λαοί είμαστε εμείς οι Νότιοι ρε! Το φαγητό, το ποτό, μα πόσο τα φχαριστιόμαστε!!! Δες διαφήμιση από τη "Villarriba και το Villabajo" έως το "στραγγιστό γιαούρτι", παντού ένα μεγάλο τραπέζι με πολλάαα φαγητά και πολύ κόσμο τριγύρω!!! Δες και μία διαφήμιση τουτονών των Κεντροβορείων, ένα τραπέζι μιας το πολύ τετραμελούς οικογένειας με 5 πιάτα; το μέγιστο!!! Για αυτό σου λέω ... ότι φάμε, ότι πιούμε και ... !!!

ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ;;;;;

Χ: Που είσαι; Που χάθηκες τόσες μέρες; Αυτό ήταν; Που είναι τα κείμενα που υποσχέθηκες; Που είναι οι αράδες να ξεχειλίζουν τις αναρτήσεις του μπλόγκ; Ένα κεφτεδάκι, ένα ταξίδι, ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο, μια ζυγαριά και μία μασαμπούκα; Αυτά μόνο έχουμε να γράψουμε; Μέχρι εδώ ήταν η έμπνευση μας; Τόσα νησιά γυρίσαμε, τόσα ταξίδια κάναμε, τόσα πιτόγυρα μασαμπουκώσαμε, τόσες μπουκάλες κρασοκατεβάσαμε, τόσα ξενύχτια ζήσαμε, τόσες μπουζουκερί επισκεφθήκαμε, για τόσες φωτογραφίες στολιστήκαμε και στηθήκαμε, τόσο μεικάπ σοβατιστήκαμε, τόσα...τόσα...και άλλα τόσα!!! και ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗΗΗΗ ;;;;

Σ: μην τάξεις σε μωρό και ... σε ξαδέρφη!!! πότε υποσχέθηκα εγώ μαρή κείμενα; Αααα, πεθερά δεν είχαμε και πεθερά βάλαμε στο blog μας!!! Ας τα ξεκαθαρίσουμε τα πράματα λοιπόν!!! mayday mayday ... δεν τίθεται θέμα έμπνευσης! Μάλλον θέμα συνωστισμού θα έλεγα!!! έχουν πέσει οι αναμνήσεις μασαμπουκώματος πάνω στο σοβάτισμα και επικρατεί ένας αχταρμάς στη σκέψη!!! Και είναι και αυτή η καθημερινότητα βρε παιδί μου που σου τρώει τον χρόνο! Ακριβώς αυτό!(μα τι ωραία που είναι να συμφωνείς με τον εαυτό σου!) Κάθεσαι να σκεφτείς, να θυμηθείς (αυθόρμητα πάντα!!!) και τσουπ χτυπάει ένα τηλέφωνο, μυρίζει η πίτα στον φούρνο, θυμάσαι τα ρούχα στο στεγνωτήριο, που να βάλεις το μασαμπούκωμα, για πες; Όχι, πες! Όοοχι, πες!!! (αυτός ο ιδιωματισμός πολύ με αρέσει!!!) Πες, λέμε, καλέ!!!

Χ: Μου τα γυρνάς τώρα! Φυσικά και έταξες και μάλιστα πολλά. Αλλά μόνο στους τίτλους έμεινες. Αράδιασες καμιά 15αριά τίτλους/αναμνήσεις και μετά τίποτα. Εκτός από αναμνήσεις έχουμε και παρόν. Εσύ το είπες και αυτό. Άντε...μεταξύ πίτας, τηλεφώνου και στεγνωτηρίου πιάσε την πένα (τον κέρσορα εννοώ) και ας ζωγραφίσουμε..... 

Σ: ... όπως θα έλεγε και η Ζουμπουλία (μαυρισμένη Παραπεντικιά!), τι να κάνω; τον κέρσορα να πιάσω;, το φύλλο να ανοίξω;, το τηλέφωνο να σηκώσω;, στο στεγνωτήριο να πάω; ... έχω θέματα (Σπύρο μου) ξαδέλφη!, πολλά θέματα!!! "tv Σειρές" !!! τι θυμήθηκα τώρα; σε άλλη ανάρτηση όμως γιατί έεεεεχω να γράψω πολλά!!!

Χ: Ωχ ! 

Ω Christmas tree, Ω Christmas tree μ'αρέσεις πως μ'αρέσεις!

Χ: Στο γραφείο που δούλευα πριν μετακομίσω στην Ελβετία υπήρχε στην είσοδο ένα πολύ όμορφο στολισμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο κάθε χρόνο. Δεν ήξερα όμως ποιος το στόλιζε αυτό το δέντρο. Μια χρονιά φτάνω κανονικά στο γραφείο το πρωί και ανεβάινω στο γραφείο μου. Στην είσοδο δεν υπήρχε ακόμη τίποτα. Λίγη ώρα μετά χρειάστηκε να κατέβω στην έισοδο να πάρω κάτι χαρτιά και ξαφνικά βλέπω το δέντρο στολισμένο τέλειο. Με τις μπαλίτσες του, τα φωτάκια του, τις γιρλάνδες του. Μα τέλειο λέμε. Και αναρωτιέμαι: μα πως είναι δυνατόν, πότε πρόλαβαν και το στόλισαν, πριν από μισή ώρα μπήκα στο κτίριο, Δεν στολίζεται ένα δέντρο σε μισή ώρα!!!! Βιαζόμουν, δεν πρόλαβα να ρωτήσω κανέναν και μετά ξεχάστηκα. Δε ρώτησα ποτέ. Εξάλου το πνεύμα το Χριστουγέννων θέλει και λίγη μαγεία και μυστήριο.

Λίγους μήνες μετά, αφού περάσαν τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και το καλοκαίρι χρειάστηκε να κάνουμε άσκηση πυρκαγιάς στο κτίριο. Εγώ από τον έβδομο δεν είχα κατέβει ποτέ από τις σκάλες (δεν έχω και πολύ καλές σχέσεις με κάθε είδους γυμναστικής και άσκησης). Το κλιμακοστάσιο ήταν εσωτερικό και δεν το είχα χρησιμοποιήσει ποτέ. Κατέβηκα λοιπόν ως το ισόγειο και....ωωω τι έκπληξη: το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στολισμένο έτοιμο μέσα στο κλιμακοστάσιο ανάμεσα σε κάγκελα και σκάλες να περιμένει αγέρωχο τις γιορτές για να ξαναβγει. Έτσι όπως κατέβαινα βιαστικά ξαφνικά σταμάτησα και το κοίταζα σα χαζή. Η απορία μου είχε λύθεί....Ευτυχώς βέβαια που ήταν άσκηση και όχι πραγματική πυρκαγιά διότι έτσι όπως κοιταζόμασταν εγώ και το δέντρο, στάχτη και μπούρμπερη θα είχαμε γινει!
Επειδή δουλεύεις και εσύ στο ίδιο γραφείο, μην αναρωτηθείς...είναι μόνιμα στολισμένο και κάποια στιγμή θα σκάσει μύτη στην είσοδο.  

Μπαίνουμε στον Δεκέμβριο και έχουν σχεδόν όλοι στολίσει. Δεν είναι όμως πολύ νωρίς; Μέχρι να φτάσουν οι γιορτές έχεις βαρεθεί να βλέπεις όλα αυτά τα στολίδια και τα φωτάκια. Δε νιώθεις πια αυτήν την ευχάριστη γοητεία των στολισμένων δρόμων, δέντρων, μπαλκονιών, σπιτιών, μαγαζιών γιατί το μάτι σου έχει χορτάσει από μέρες πριν. Εμένα μου αρέσει να στολίζω γύρω στις 15 Δεκεμβρίου και να ξεστολίζω γύρω στις 7-8 Ιανουαρίου. Λίγες μέρες αλλά πραγματικές Χριστουγεννιάτικες στολισμένες μέρες.

Θα ήθελες, αγαπητή ξαδέρφη, να μας πεις για το δικό σου χριστουγεννιάτικο δέντρο πέρσι ή πρόπερσι; Ποιος το στόλισε, πότε το στόλισε και κυρίως πότε το ξεστόλισες;   

Σ: ... αθώα και μικρή μου εξαδέλφη!!! ελπίζω να μη σε ταράξω με τις παρακάτω αποκαλύψεις αλλά επειδή μπαίνεις σε προσωπικά δεδομένα!!!, να ξέρεις ότι δεν μου αφήνεις επιλογή:

- το δέντρο πέρσι δεν εμφανίστηκε καν και δε θυμάμαι πότε το είδα τελευταία φορά στο κλιμακοστάσιο!

- δεν ήταν και τόσο αχέρωγο ... μην τρελαθούμε! μέσα έξω, μέσα έξω, είχαν γίνει ματ οι μπάλες! άσε που πρόπερσι έκανα και εκ μέρους σου μία ευγενική χορηγία και έβαλα επιπλέον στολίδια που μου είχες αφήσει μαζί με ένα ολόκληρο σπίτι! 

- πέρσι στόλισες επιτραπέζιο δέντρο, μη σου πω ότι ήταν και pre-στολισμένο! τέτοια εγώωωω, κάθε μέρα στολίζω-ξεστολίζω! (προπομπός της επόμενης παραγράφου!)

- δεν έχω παράπονο, και όπως "προέγραψα" μέσα σε ένα ολόκληρο σπίτι που μου αφήσατε κληρονομιά όταν φύγατε ... με τακτοποιήσατε και για τα Χριστούγεννα, δέντρο, στολίδια, γιρλάντες, όλα! Φυσικά, το γούστο μας στο συγκεκριμένο δεν μπορώ να πω ότι τυγχάνει και πλήρους ταύτισης! έτσι, πήγα και αγόρασα κάτι discoμπάλες, κάτι glitter, και κάτι ξύλινα στολίδια βέβαια για να συμπληρώσουν το κλασσικό μου ύφος!!! 

Φιλοξενούσα αγαπημένη φίλη από τις 29 του μηνού! και αποφάσισε η κοπέλα, του δικού σου δεντροστολισματικού ύφους, να μου κάνει έκπληξη, καθώς εγώ δούλευα! Γυρίζω σπίτι και βλέπω το δέντρο! Χάρηκα, την ευχαρίστησα και της είπα ότι ήταν πολύ ωραίο! στην ώρα που ακολούθησε αποφάσισα να βάλω κάποια πινελιά, ε, το άλλαξα τελείως!!! Αλλά ήταν πολύ ωραίο αυτό που έκανε εκείνη!!! Μια χαρά περνούσε ο καιρός, 1 μήνας, 2 μήνες, ώσπου η επίσκεψη φίλου στο σπίτι μου που αναρωτήθηκε τι ήταν αυτό που έβλεπε μου κίνησε κάποιες υποψίες!!! ... την επομένη έστειλα μήνυμα σε ομάδα φίλων προσκαλώντας τους σε "Τελετή Ξεστολίσματος"! με κανονικό τραπέζωμα! Κανείς!!! Μάλλον το ξεστόλισα μόνη μου γιατί δε θυμάμαι κάτι άλλο! ... μάλλον ... αλλά ας πάω να δω καλύτερα για να βεβαιωθώ!!!

Χ: Έλααααα, ψεύδεσαι (και ψεύδεσαι και τρώς!!! αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία).
Πάσχα το ξεστόλισες το δέντρο!!!

... εν οίδα ότι ουδέν άφηνα στο πιάτο !

Χ: Ως γνωστόν σήμερα γιορτάζουμε. Όχι εγώ αλλά ο καλός μου. Γιορτάζει σήμερα με τις παρθένες. Είπαμε να το γιορτάσουμε. Και φυσικά μία ονομαστική εορτή μόνο με έλληνες φίλους μπορείς να τη γιορτάσεις. Καλέσαμε λοιπόν τους λίγους έλληνες φίλους που έχουμε εδώ στην Ελβετία. 

Και φτάνουμε στο μέγα ερώτημα. "Τι θα μαγειρέψω"

Καλα ντε μη φωνάζεις....το ξέρω πάλι για φαγητό θα μιλήσω. Αλλά τι να κάνω. Λόγω της ημέρας!

Μετά από πολλαπλές συσκέψεις με τον εαυτό μου αποφάσισα να φτιάξω ένα από τα κλασικά ελληνικά. "Μπούτι αρνάκι στο φούρνο με πατατούλες" (οι πατατούλες είναι στάνταρ όπως παρατηρήσατε). Το τρύπισα με σκορδάκι, το άλλειψα με μουστάρδα το αλατοπιπεροριγάνωσα, λίγο δενδρολίβανο στις πατάτες και ελαιόλαδο και τώρα σιγοψήνεται στο φούρνο.

Ξέρω ότι όταν είμαστε μαζί δεν τίθεται καν το ερώτημα "τι" θα μαγειρέψουμε. Είτε στο Βέλγιο είτε στην Ελβετία όταν ερχοτανε εκείνη η ώρα να μπούμε στην κουζίνα...δεν έχω λόγια συγκινούμε!

Ότι υπήρχε μέσα στο ψυγείο ήταν πάντα ευπρόσδεκτο σε κάθε πιάτο μας. Και πάντα ...μα πάντα συνοδεία κρέμας γάλακτος. θα ξεχάσω εγώ τα ??? κιλά που πήρα εξαιτίας σου εκείνους τους 9 μήνες;;;;;

Σ: Όπως παρατήρησες αγαπητή ξαδέλφη και σύζυγα του εξίσου αγαπητού εξάδελφου Παναή, και με την ευκαιρία «Χρόνια Πολλάαααα Πάνε!!!», δεν έχω επιχειρήσει να αναφερθώ εξαρχής στο θέμα "μαγείρεμα" γιατί για μένα είναι μία σχέση ... complicated! 9 κιλά σε 6-7 μήνες στο "Μικρό Σπίτι στο Lasne!" έβαλα εγώ και δεν κρύβομαι πίσω από ερωτηματικά!!! Όντως, το φαγοπότι ήταν ιεροτελεστία σε εκείνη την κουζίνα και οι συζητήσεις ατελείωτες (κυρίως χωρίς κατάληξη αφού λέγαμε το ίδιο θέμα με άλλα λόγια!!!). Ήταν μία κατάσταση "τραβάτε με και ας κλαίω" αφού κανείς δεν ήθελε να φάει πολύ και οι κατσαρόλες άδειαζαν με τη μία!!! ωραίες στιγμές .. να τρως σαν να μην υπάρχει αύριο!!! Τώρα, αν και είδα ότι το "αύριο" υπήρξε και ήταν ανελέητο στην κατανομή λίπους στο σώμα!!!, δεν μετανιώνω ούτε ml κρέμας γάλακτος ... με όλα τα λιπαρά!!!

μ'αεροπλάααανα κεεε βαπόοοορια

Χ: Απο τότε που μας ξέρω ένα αεροδρόμιο ή ένα λιμάνι ήταν πάντα στη ζωή μας. Λιμάνι γιατί πηγαίναμε μαζί διακοπές και αλωνίζαμε τις νήσους με βαπόρια και αεροπλάνα διότι ωσάν ξενιτεμένες ήταν το μέσο να βρεθούμε.

Εγώ, η "από πάντα" ξενιτεμένη οικογενειακώς στο Βέλγιο ερχόμουν στη Θεσσαλονίκη και με περίμενες στο αεροδρόμιο είτε μόνη είτε παρέα με κάποιον από το σόι. Συνήθως κάτι κρατούσες για να με υποδεχτείς: κανένα πανό, σημαιάκι, κουλούρι, πιτόγυρο...κάτι τελος πάντων. Και μετά ξεκινούσαν οι διακοπές μας. 

(τωρα που θυμάμαι να μην ξεχάσουμε να αναφέρουμε το πως περιγράφαμε τον πόνο της ξενιτεμένης σε καθε ταξιτζή που πετυχαίναμε).

Και μετά γύρισε και ο τροχός και ξενιτεύτηκες και εσύ. Τη λεπτομέρεια της δικιά σου ξενιτιάς μάλλον θα σε αφήσω να την περιγράψεις εσυ διότι εγώ αδυνατώ να περιγράψω 9 μήνες συμβίωσης. 

Και αντιστράφηκαν οι όροι. Σε περίμενα πλέον εγώ στα αεροδρόμια χωρίς πανό, χωρίς κουλούρι, χωρίς πιτόγυρο. Πρώτα στις Βρυξέλλες. Και μετά από 9 μήνες τα μάζεψα και ξαναξενιτεύτηκα...στην Ελβετία αυτή τη φορά. Και συχνά πυκνά σκάς μύτη...και άντε πάλι τρέχα στο αεροδρόμιο της Γενεύης για παραλαβή ξαδέρφης. 

Εγώ δεν περιγράφω άλλο, κουράστικα τόσα αεροδρόμια, λιμάνια και ξενιτιές.

Σ: Συγνώμη, καλούμαι να περιγράψω τον πόνο μας ωσάν ξενιτεμένες σε μία παράγραφο? !!! Δε θα το κάνω τώρα, απλά και μόνο από σεβασμό στο ηρωϊκό αυτό παρελθόν που μας θέλει να είμαστε μαζί τόσα χρόνια και κυρίως μετά από την συνειδητοποίηση της κάθε μιας μας ότι ... "Σε κάθε σπίτι ένας τρελός και στο δικό μας ... η ξαδέλφη! Α! και εγώ ξαδέλφη είμαι!!!". Θα επανέλθω όμως (I'll be back κοινώς!) με λεπτομέρειες, γεγονότα και ντοκουμέντα, ζουμερά σαν τα κεφτεδάκια σου!!! 'Οσο για τον πόνο της ξενιτεμένης εσύ τον μοιραζόσουν με κάθε ταξιτζή! ... εγώ απλά κορόϊδευα τότε ... για να τα λουστώ τώρα!!!

Υ.Σ. ... συχνά πυκνά σκάω μύτη στο αεροδρόμιο της Γενεύης , αλλά πάντα με την αγωνία αν θα έρθεις τελικά να με μαζέψεις! ... με έχεις ξεχάσει !!! ... το ξέχασες? !!! ... άλλη ιστορία και αυτή!

"δεν είσαι εντάξει ρε Μαίρη, δεν είσαι εντάξει"!!!

Σ: Πάντως ξαδέλφη, όπως είπε και ο Φώτης ... "δεν είσαι εντάξει ρε Μαίρη, δεν είσαι εντάξει"!!!, έχουμε γράψει 4 αναρτήσεις και έχουμε αφήσει αναπάντητα ερωτήματα να ταλανίζουν το φιλοαναγνωστικό κοινό! "τίνι τρόπω θα είχαμε ενώσει τις χημείες μας;"πόσο ήταν το καθαρό βάρος προ 2,5 μηνών και πόσο είναι τώρα;",  'τελικά ... πιτσίλισαν τα κεφτεδάκια;", "τι γκομενικό έπαιξε στο νησί;"!!! Μυστήριο καλύπτει αυτό το blog και ... με τρομάζει η αναμονή "ανατρεπτικών" αποκαλύψεων!!!

Χ: Μιλώντας για Φώτη εννοείς το "Μέχρι και μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις"; Όχι για να υπάρχει συννενόηση σ'αυτήν την ανάρτηση, γιατί σε γενικότερες γραμμές συνεννόηση δεν υπάρχει. Και για να έρθουμε στα μετά τον Φώτη λεγόμενά σου.Τι θές να πούμε ξαδέρφη; Πως θα προβούμε σε αποκαλυπτικές αποκαλύψεις; Μας ρώτηξε κανείς; Έθεσε κανείς καυτό ερώτημα και εμείς δεν απαντήξαμε; Τα σχόλια παρακάτω είναι ανοιχτά προς το φιλοαναγνωστικό κοινό μας και εμείς ετοιμοπόλεμες. Ένα πράγμα μπορώ να αποκαλύψω μόνο και αυτό γιατί είμαι ανοιχτό βιβλίο: τα κεφτεδάκια δεν πιτσίλιξαν πολύ !!!!
Σ: Ξαδέρφη με τρομάζεις!!! ... ειλικρινά, δεν περίμενα τέτοια εξέλιξη με τα κεφτεδάκια!!! ... τι λες καλέ? είμαστε εμείς ετοιμοπόλεμες? ... τι ώρα? γιατί έχω κανονίσει και κάτι ... !!!
Χ: Ναι αλλά γράφεις γράφεις και δεν αποκαλύπτεις τίποτα. Αλλάζεις κουβέντα ή μου φαίνεται; 
Σ: Λοιπόν, αν δεν ήμασταν ξαδέλφες μόνο ένας τρόπος μου έρχεται στο μυαλό που θα γνωριζόμασταν και θα είχαμε ενώσει τις χημείες-γεωγραφίες μας ... έξω από κάποια Καντίνα με βρώμικα παραδίπλα από κάποια μπουζουκερί στο κατακαλόκαιρο!!!
Χ: Εεε ναι! Πολύ σωστά τα λες. Πολύ με αρέσει (για να το πω και όπως το λέμε εμείς εκεί πάνω στη Σαλλλονίκη). Πάντως...μπουζουκερί, βρώμικο και κατακαλόκαιρο νομίζω ότι είναι λέξεις που έχουν σημαδέψει τη ζωή μας (και το κορμί μας βλ. ανάρτηση για τα κιλά!!!). Και για να μην υπάρχει άλλη αγωνία για όλα τα ερωτήματα που έθεσες να αναφέρω ότι το γκομενικό που παίχτηκε τότε στο νησί...δεν παίχτηκε. Αυτά! Εσύ δεν έχεις πίτες να κάνεις; 
Σ: ... πολύ γρήγορα τα ξεπέταξες τα "ερωτήματα" και κινείς υποψίες! Έγώ σε προειδοποιώ τελείως ξαδερφικά!!! ... αν με απειλήσουν ότι θα με βασανίσουν ή πάνε να με χρηματίσουν ... εγώ θα τα πω όλα!!! ... άντε, πάω να ανοίξω κανένα φύλλο και ας ελπίζουμε ότι ... θα με χρηματίσουν γιατί το άλλο ... το κάνω και μόνη μου!!!

20 χρόνια ελληνικά νησιά

Χ: Το 1994 ξεκινήσαμε την περιοδεία μας στα ελληνικά νησιά.
Πρώτος σταθμός Πάρος. Ξεκινήσαμε από Θεσσαλονίκη λέγοντας στους δικούς μας ότι πάμε Χαλκιδική. Πήραμε το ένα και μοναδικό πλοίο που έφευγε από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Σ: το 1991 πήγαμε Πάρο
Χ: Καλά ντε, ένα μυαλό που να τα θυμάμαι όλα. Μου χαλάς τους υπολογισμούς τώρα
Σ: Καλά, μαρή, ποιούς υπολογισμούς; δε φτάνει που ποιός ξέρει τι τα έκανες αυτά τα 3 χρόνια από τη ζωή μας, όλα σε ένα καλοκαίρι τα κάναμε; ... είναι πολλά τα καλοκαίρια ... Άρη !
Χ: Και ποια χρονιά φτάσαμε στο λιμάνι του Πειραιά και πήγαμε κόψαμε εισιτήρια για πρώτο πλοίο πρώτο λιμάνι; Δε θυμάμαι!!!! Θυμάμαι όμως ότι φτάσαμε στην πανέμορφη Σύρο και περάσαμε τέλεια. Από τότε η Σύρος έγινε το αγαπημένο μας νησί. 
Σ: κανονικά σαν μικρότερη έπρεπε να τα θυμάσαι καλύτερα Ξαδέλφη!!! το 1991, πήγαμε για γκομενικό λόγο καρφωτές Πάρο! Επιστρέφοντας από ένα οικογενειακό event από Πρέβεζα και ακούγοντας το "Στους 5 άνεμους Κορκολής - Κωνσταντίνα" στο αυτοκίνητο, καταστρώναμε το πανούργο και παντέλειο σχέδιο μας!!! θα λέγαμε ότι θα πηγαίναμε 3 μέρες Σάρτη Χαλκιδική ενώ θα πηγαίναμε Πάρο!!!
Χ: Και ήτο παντέλειο το σχέδιό μας. Σαλπάραμε στο παπόρο Άνεμος και πλεύσαμε προς Πάρο. Λίγες ώρες στο νησί και ... πότε προλάβαμε να φτάσουμε, να βρούμε τους φίλους και γνωστούς, να νοικιάσουμε μηχανάκι, να κάψουμε τα πόδια από την εξάτμιση, να στουκάρουμε σε τοίχο, να κάνουμε πάρτυ στο ξενοδοχείο και τέλος να ξαναμπαρκάρουμε...  
Σ: 27 ώρες ήτανε όλες κι όλες πάνω στη νήσο!!! δε λες πάλι καλά που δεν μας καταλάβανε; γιατί κατά τα παραπάνω ... δε ξέρω τι να πρωτοσχολιάσω!!! που με πήγες από τον φρεσκοπισσοστρωμένο δρόμο του νησιού; (ένας ήταν και συ τον πέτυχες!!!), που με στούκαρες στο προστατευτικό σίδερο στο πεζοδρόμιο; (έντρομοι βγήκαν οι μαγαζάτορες!!!), ή που βρήκες μέρος να κοιμηθούμε στο πλοίο; (και πηδούσε από πάνω μας τετραμελής οικογένεια για να βγει από την καμπίνα!!!). 
Χ: Μα τι ωραία όλα αυτά. Άντε φτάνει πολλά είπαμε. Σε επόμενη ανάρτηση θα γράψουμε για Σύρο, Άνδρο, Νάξο, για Σίφνο που δεν πήγαμε και είναι απωθημένο και ξανά για Σύρο. Για τρένα, πλοία, ΚΤΕΛ και αεροπλάνα και για....μηχανάκια, αυτοκίνητα και ότι άλλο κυκλοφορεί!
Σ: ... για Σύρο να μη ξεχάσουμε να γράψουμε!!! 

Αποστολή...κεφτεδάκια τηγανιτά

Χ : Αφού μιλήσαμε για κιλά, διαίτες και ζυγαριές ας περάσουμε στο ψητό τώρα. Τι θα φάμε σήμερα; Προτείνω μμμμ.... ελληνικά τηγανιτά κεφτεδάκια της μαμάς με πατατούλες φυσικά
Σ: Τι εννοείς "της μαμάς"; Σου άφησε η μαμά σου ταπεράκι; ...-στον άνδρα σου το είπες; !!!
Χ: Το ταπεράκι που αφησε η μαμά έχει ήδη καταναλωθεί. Τώρα αποφάσισα να τα πλάσω μόνη μου. Αυτό που όλοι νομίζουν ότι τα κεφτεδάκια είναι το πιο έυκολο πράμα... λίγο με προβληματιζει. Γιατί μου φαίνεται ότι είναι ακατόρθωτο;
Σ: Επειδή όταν σε αφήνω μόνη σου "παρεκλίνεις" και θέλεις να τα κάνεις όλα στην εντέλεια και στο χιλιοστό ακριβείας!, για πες, τι ακριβώς σε προβληματίζει; αν τα κάνεις τέλεια στρογγυλά 
Χ: Είναι ένα θέμα και αυτό. Άλλο μικρό άλλο μεγάλο. Αλλά το σημαντικό είναι το τηγάνισμα. πάντα έιχα ένα θέμα με το τηγάνισμα. Πιτσιλάει, λερώνει, μυρίζει, τσικνίζει... 
Σ: Μάλιστα! ... έχει προβλήματα ο κόσμος! και κάθε "πόνος" σεβαστός!!! Μεταξύ μας, ξαδέρφη και ελπίζω να μην κυκλοφορήσει ... Μπορείς να τα βάλεις στο φούρνο !!! 
Χ: Τηγανιτά λεμεεεεε. Είναι πιο νοστιμα. Θα πειραματιστώ σήμερις. Ή που θα φαμε σαν άνθρωποι ή που θα παίξουμε με μπαλάκια του γκόλφ.

Χ: Αποστολή εξετελέσθη...με μεγάλη επιτυχία θαρρώ! Ας δούμε τι θα πουν και τα αγόρια μου όταν τα δοκιμάσουν. 
Καλή μας όρεξη και...κοπιάστε να φάμε όλοι μαζί.
Και αύριο...ας αναστενάξουν οι ζυγαριές! Ακούς ξαδέρφηηηηηη!

... ο πόνος !

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός! ε, και αφού ανέλαβε η μία το στήσιμο, η άλλη - η υπογράφουσα δηλαδή - κλήθηκε να γράψει την πρώτη ανάρτηση! (έχω σοβαρές υποψίες ότι με γελάσανε!!!) ... τι να πρωτοθυμηθώ? τι να πρωτοθυμηθώ? ! δεν είναι "ρητορική" η ερώτηση παιδιάαα, προσπαθώ να θυμηθώ! είναι από αυτές τις στιγμές που το μυαλό έχει κολλήσει και δεν σου΄ρχεται τίποτα! ε, λίγο η πίεση της πρώτης ανάρτησης, λίγο το αλτσχάιμερ, δε θέλει και πολύ!

Το παν είναι να βάζεις στόχο πάντως! έτσι και εμείς, πόσο καιρό συζητούσαμε να κάνουμε ένα blog και επιτέλους ... στόχος επετεύχθη! έχουμε βέβαια ή είχαμε (δεν το έχουμε ξεκαθαρίσει ακόμη!) και άλλον έναν στόχο! "το βάρος"!!! εκεί, δεν είμαστε παρά άλλη μία "Σούζυ" https://www.youtube.com/watch?v=6wFashcep2U !

Ένα έχω να πω, 2,5 μήνες μετά και εγώ προσωπικά έβαλα 3 κιλά! Το πρώτο διάστημα βέβαια, η Χριστίνα με προβλημάτιζε όταν μου έλεγε ότι ο σκοπός ήταν να χάσουμε και όχι να βάλουμε! αλλά, δεν το είχαμε ξεκαθαρίσει ούτε και αυτό από την αρχή! τι να σου κάνει το μυαλό? τι να σου κάνει το σώμα? όταν δεν υπάρχουν σαφείς οδηγίες, πόση αυτονομία να έχει το καθένα? Και έτσι, ξεκινήσαμε να ζυγιζόμαστε κάθε πρωί και να στέλνουμε μήνυμα η μία στην άλλη με την ημερομηνία και τα κιλά! στην αρχή άντε βάζαμε και καμία "Καλημέρα", μετά τον πρώτο μήνα τίποτα! μία ξερή ακολουθία αριθμών! ακολουθία αύξουσα μάλιστα αφού η μοναδική πτώση στα κιλά κρατάει μερικά δευτερολέπτα και πρέπει να την πετύχεις ακριβώς τη στιγμή που κατεβάζεις το πρώτο πόδι από τη ζυγαριά!!! τώρα τελευταία, βέβαια, νομίζω ότι νιώθουμε και τύψεις! δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς το γεγονός ότι μετά την ημερομηνία και τα κιλά γράφουμε και τι καταναλώσαμε το προηγούμενο βράδυ! στις περιπτώσεις που ο αριθμός είναι πέρα κάθε λογικής και φαντασίας αναφερόμαστε σε όλο το μενού της προηγούμενης ημέρας!!!

δε ξέρω που θα μας οδηγήσει αυτό! έχω καταλήξει ότι υπάρχει συνομωσία αριθμών και ζυγαριάς και όπως όλα στη ζωή είναι θέμα χρόνου ... να χαλάσει η ζυγαριά!!!

... της ξαδelfies της σγουρής ... ο πόνος !

Καλώς μας βρήκατε!

Να σας συστηθούμε. Η Σέβη και η Χριστίνα. Αν και μας ξέρετε οι περισσότεροι. Είμαστε ξαδέλφες...από πάντα... από τότε που γεννηθήκαμε. Αλλά και ξαδέλφες να μην ήμασταν πάλι κάπου κάποτε θα είχαμε βρεθεί και ενώσει τις χημείες μας.

Καλώς ήλθατε λοιπόν στη σελίδα μας. Από Βέλγιο η μία και από Ελβετία η άλλη, θα σας κρατάμε συντροφιά με διάφορες ..."όπως μας ξέρετε"...ιστορίες!

Σκέψεις, λέξεις, απορίες, ιστορίες και άλλα πολλά εδώ...μεταξύ μας.

Και φυσικά....μη διστάσετε να πείτε τη γνώμη σας, κουβέντα να γίνεται!

Καλή διασκέδαση ...

The ξαδelfies